Δύο μέτρα στα πυρηνικά… Γιατί το Ισραήλ εξαιρείται και το Ιράν πιέζεται
Την ώρα που το Ισραήλ φέρεται να διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο χωρίς διεθνή έλεγχο, το Ιράν βρίσκεται υπό διαρκή πίεση, κυρώσεις και επιθεωρήσεις, αποκαλύπτοντας τα «δύο μέτρα και δύο σταθμά» της διεθνούς πολιτικής.
Η διαχείριση των πυρηνικών προγραμμάτων στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να προκαλεί έντονες αντιδράσεις, με ειδικούς να επισημαίνουν ότι εφαρμόζονται διαφορετικά κριτήρια για το Ισραήλ και το Ιράν.
Σύμφωνα με αναλυτές, το Ισραήλ, ως σύμμαχος της Δύσης, απολαμβάνει ουσιαστικά ασυλία από διεθνείς πιέσεις, ενώ το Ιράν αντιμετωπίζεται ως αντίπαλος και υπόκειται σε αυστηρές κυρώσεις και συνεχή έλεγχο.
Στοχοποίηση Ιράν
Τα τελευταία είκοσι χρόνια, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν βρίσκεται στο επίκεντρο διεθνών διαπραγματεύσεων, κυρώσεων και εντατικής επιτήρησης.
Αντίθετα, το Ισραήλ θεωρείται ευρέως ότι διαθέτει πυρηνικά όπλα, χωρίς ωστόσο να υπόκειται σε ανάλογη διεθνή πίεση για διαφάνεια.
Αν και δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση, θεωρείται κοινό μυστικό ότι το Ισραήλ είναι η μοναδική χώρα στη Μέση Ανατολή που διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο.
Ωστόσο, για δεκαετίες ακολουθεί μια πολιτική σκόπιμης ασάφειας, γνωστή ως «πολιτική αδιαφάνειας».
Σε συνέντευξή του το 2018, όταν ο Benjamin Netanyahu ρωτήθηκε για τις πυρηνικές δυνατότητες της χώρας του, απάντησε ότι το Ισραήλ «δεν θα είναι το πρώτο που θα εισαγάγει πυρηνικά όπλα στην περιοχή», αποφεύγοντας ουσιαστικά μια ξεκάθαρη τοποθέτηση.
Τι συνέβη το 1950
Σύμφωνα με ειδικούς, τα θεμέλια του ισραηλινού πυρηνικού προγράμματος τέθηκαν τη δεκαετία του 1950 επί πρωθυπουργίας του David Ben-Gurion, με σημαντική τεχνική υποστήριξη από τη Γαλλία.
Το πυρηνικό συγκρότημα της Dimona, στην έρημο Νεγκέβ, θεωρείται εδώ και χρόνια ότι χρησιμοποιείται για την παραγωγή πλουτωνίου για στρατιωτική χρήση.
Εκτιμάται ότι το Ισραήλ διαθέτει από 80 έως 200 πυρηνικές κεφαλές, αν και ο ακριβής αριθμός παραμένει άγνωστος.
Το 1986, ο τεχνικός Mordechai Vanunu αποκάλυψε πληροφορίες και φωτογραφίες από την εγκατάσταση στη βρετανική εφημερίδα, γεγονός που οδήγησε στην απαγωγή του από ισραηλινούς πράκτορες και στην πολυετή φυλάκισή του.
Το Ισραήλ δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων (NPT), γεγονός που σημαίνει ότι δεν δεσμεύεται από διεθνείς επιθεωρήσεις.
Δύο μέτρα…
Αντίθετα, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν ξεκίνησε επίσης τη δεκαετία του 1950, επί βασιλείας του Reza Shah Pahlavi, με τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, και εξελίχθηκε σημαντικά μετά την επανάσταση του 1979.
Το Ιράν είναι συμβαλλόμενο μέλος της NPT και υποστηρίζει διαχρονικά ότι το πρόγραμμά του εξυπηρετεί αποκλειστικά ειρηνικούς σκοπούς, όπως η παραγωγή ενέργειας και ιατρικές εφαρμογές.
Η Τεχεράνη έχει συνάψει συμφωνίες επιτήρησης με τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας και έχει επιτρέψει επανειλημμένα την πρόσβαση διεθνών επιθεωρητών στις εγκαταστάσεις της.
Το 2015, το Ιράν υπέγραψε τη συμφωνία JCPOA με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες μεγάλες δυνάμεις, δεσμευόμενο να περιορίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου στο 3,67% και να επιτρέπει καθημερινές επιθεωρήσεις.
Η συμφωνία επιβεβαιώθηκε από διεθνείς οργανισμούς, ωστόσο οι ΗΠΑ αποχώρησαν μονομερώς κατά την προεδρία του Donald Trump, οδηγώντας το Ιράν στην επανεκκίνηση και ενίσχυση του προγράμματος εμπλουτισμού.
Η υποκρισία της Δύσης
Σύμφωνα με το κείμενο, το τελευταίο διάστημα οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν εμπλακεί σε στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, με σημαντικές ανθρώπινες απώλειες και επιπτώσεις στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά.
Η αιτιολόγηση αυτών των ενεργειών βασίστηκε στον ισχυρισμό ότι το Ιράν πλησιάζει στην κατασκευή πυρηνικού όπλου.
Ωστόσο, η Director of National Intelligence των ΗΠΑ, Tulsi Gabbard, ανέφερε στο Κογκρέσο ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών, το Ιράν δεν κατασκευάζει πυρηνικά όπλα.
Παράλληλα, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Ayatollah Ali Khamenei, έχει δηλώσει ότι τα πυρηνικά όπλα απαγορεύονται από το ισλαμικό δίκαιο, έχοντας εκδώσει σχετική απόφαση ήδη από το 2003.
Στα χαρτιά το Διεθνές Δίκαιο
Αναλυτές, όπως ο Παλαιστίνιος ερευνητής Ahmed Najar, επισημαίνουν ότι η διαφορετική μεταχείριση Ισραήλ και Ιράν αποτυπώνει ένα σαφές μοτίβο διπλών προτύπων.
Σε δηλώσεις του στο Al Jazeera, τόνισε ότι το Ισραήλ εξαιρείται λόγω της σχέσης του με τη Δύση, ενώ το Ιράν αντιμετωπίζεται ως αντίπαλος και υπόκειται σε αυξημένες πιέσεις.
Όπως υπογραμμίζει, η εφαρμογή του διεθνούς δικαίου δεν είναι ομοιόμορφη αλλά επιλεκτική, με αυστηρή επιβολή σε ορισμένες περιπτώσεις και σιωπηρή ανοχή σε άλλες.
Κατά τον ίδιο, όσο τα γεωπολιτικά συμφέροντα υπερισχύουν των διεθνών κανόνων, το ισραηλινό πυρηνικό πρόγραμμα θα παραμένει εκτός ουσιαστικού ελέγχου, ενώ χώρες όπως το Ιράν θα συνεχίσουν να βρίσκονται υπό διαρκή επιτήρηση και πίεση.
www.bankingnews.gr
Η διαχείριση των πυρηνικών προγραμμάτων στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να προκαλεί έντονες αντιδράσεις, με ειδικούς να επισημαίνουν ότι εφαρμόζονται διαφορετικά κριτήρια για το Ισραήλ και το Ιράν.
Σύμφωνα με αναλυτές, το Ισραήλ, ως σύμμαχος της Δύσης, απολαμβάνει ουσιαστικά ασυλία από διεθνείς πιέσεις, ενώ το Ιράν αντιμετωπίζεται ως αντίπαλος και υπόκειται σε αυστηρές κυρώσεις και συνεχή έλεγχο.
Στοχοποίηση Ιράν
Τα τελευταία είκοσι χρόνια, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν βρίσκεται στο επίκεντρο διεθνών διαπραγματεύσεων, κυρώσεων και εντατικής επιτήρησης.
Αντίθετα, το Ισραήλ θεωρείται ευρέως ότι διαθέτει πυρηνικά όπλα, χωρίς ωστόσο να υπόκειται σε ανάλογη διεθνή πίεση για διαφάνεια.
Αν και δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση, θεωρείται κοινό μυστικό ότι το Ισραήλ είναι η μοναδική χώρα στη Μέση Ανατολή που διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο.
Ωστόσο, για δεκαετίες ακολουθεί μια πολιτική σκόπιμης ασάφειας, γνωστή ως «πολιτική αδιαφάνειας».
Σε συνέντευξή του το 2018, όταν ο Benjamin Netanyahu ρωτήθηκε για τις πυρηνικές δυνατότητες της χώρας του, απάντησε ότι το Ισραήλ «δεν θα είναι το πρώτο που θα εισαγάγει πυρηνικά όπλα στην περιοχή», αποφεύγοντας ουσιαστικά μια ξεκάθαρη τοποθέτηση.
Τι συνέβη το 1950
Σύμφωνα με ειδικούς, τα θεμέλια του ισραηλινού πυρηνικού προγράμματος τέθηκαν τη δεκαετία του 1950 επί πρωθυπουργίας του David Ben-Gurion, με σημαντική τεχνική υποστήριξη από τη Γαλλία.
Το πυρηνικό συγκρότημα της Dimona, στην έρημο Νεγκέβ, θεωρείται εδώ και χρόνια ότι χρησιμοποιείται για την παραγωγή πλουτωνίου για στρατιωτική χρήση.
Εκτιμάται ότι το Ισραήλ διαθέτει από 80 έως 200 πυρηνικές κεφαλές, αν και ο ακριβής αριθμός παραμένει άγνωστος.
Το 1986, ο τεχνικός Mordechai Vanunu αποκάλυψε πληροφορίες και φωτογραφίες από την εγκατάσταση στη βρετανική εφημερίδα, γεγονός που οδήγησε στην απαγωγή του από ισραηλινούς πράκτορες και στην πολυετή φυλάκισή του.
Το Ισραήλ δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων (NPT), γεγονός που σημαίνει ότι δεν δεσμεύεται από διεθνείς επιθεωρήσεις.
Δύο μέτρα…
Αντίθετα, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν ξεκίνησε επίσης τη δεκαετία του 1950, επί βασιλείας του Reza Shah Pahlavi, με τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, και εξελίχθηκε σημαντικά μετά την επανάσταση του 1979.
Το Ιράν είναι συμβαλλόμενο μέλος της NPT και υποστηρίζει διαχρονικά ότι το πρόγραμμά του εξυπηρετεί αποκλειστικά ειρηνικούς σκοπούς, όπως η παραγωγή ενέργειας και ιατρικές εφαρμογές.
Η Τεχεράνη έχει συνάψει συμφωνίες επιτήρησης με τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας και έχει επιτρέψει επανειλημμένα την πρόσβαση διεθνών επιθεωρητών στις εγκαταστάσεις της.
Το 2015, το Ιράν υπέγραψε τη συμφωνία JCPOA με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες μεγάλες δυνάμεις, δεσμευόμενο να περιορίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου στο 3,67% και να επιτρέπει καθημερινές επιθεωρήσεις.
Η συμφωνία επιβεβαιώθηκε από διεθνείς οργανισμούς, ωστόσο οι ΗΠΑ αποχώρησαν μονομερώς κατά την προεδρία του Donald Trump, οδηγώντας το Ιράν στην επανεκκίνηση και ενίσχυση του προγράμματος εμπλουτισμού.
Η υποκρισία της Δύσης
Σύμφωνα με το κείμενο, το τελευταίο διάστημα οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν εμπλακεί σε στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, με σημαντικές ανθρώπινες απώλειες και επιπτώσεις στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά.
Η αιτιολόγηση αυτών των ενεργειών βασίστηκε στον ισχυρισμό ότι το Ιράν πλησιάζει στην κατασκευή πυρηνικού όπλου.
Ωστόσο, η Director of National Intelligence των ΗΠΑ, Tulsi Gabbard, ανέφερε στο Κογκρέσο ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών, το Ιράν δεν κατασκευάζει πυρηνικά όπλα.
Παράλληλα, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Ayatollah Ali Khamenei, έχει δηλώσει ότι τα πυρηνικά όπλα απαγορεύονται από το ισλαμικό δίκαιο, έχοντας εκδώσει σχετική απόφαση ήδη από το 2003.
Στα χαρτιά το Διεθνές Δίκαιο
Αναλυτές, όπως ο Παλαιστίνιος ερευνητής Ahmed Najar, επισημαίνουν ότι η διαφορετική μεταχείριση Ισραήλ και Ιράν αποτυπώνει ένα σαφές μοτίβο διπλών προτύπων.
Σε δηλώσεις του στο Al Jazeera, τόνισε ότι το Ισραήλ εξαιρείται λόγω της σχέσης του με τη Δύση, ενώ το Ιράν αντιμετωπίζεται ως αντίπαλος και υπόκειται σε αυξημένες πιέσεις.
Όπως υπογραμμίζει, η εφαρμογή του διεθνούς δικαίου δεν είναι ομοιόμορφη αλλά επιλεκτική, με αυστηρή επιβολή σε ορισμένες περιπτώσεις και σιωπηρή ανοχή σε άλλες.
Κατά τον ίδιο, όσο τα γεωπολιτικά συμφέροντα υπερισχύουν των διεθνών κανόνων, το ισραηλινό πυρηνικό πρόγραμμα θα παραμένει εκτός ουσιαστικού ελέγχου, ενώ χώρες όπως το Ιράν θα συνεχίσουν να βρίσκονται υπό διαρκή επιτήρηση και πίεση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών